وقتی که کاروان حسینیان به سوی شهادت و میدان نبرد گام برمی دارد،
تو در این دنیای پر آشوب از کدامین سپاهی؟
مبادا دنیایت تو را از حسین (ع) و یارانش، تو را از دعای خیر زینب(س)، تو را از آزاد شدن دور سازد؟
آخر ، زینب(س) برای تمام یاری رسانان برادرش دعا می کند،
آنهم دعایی نه فقط برای قوّت داشتن در بازوان و جنگیدن،
که دعایش ، دعای خیریست برای غنچه دادن نهال نورسته و خسته دین که در حال پژمرده شدن است.
پ.ن۱:سلام بر حسين و بر كلامي كه از لبهاي خشكيده اش جاري شد.
پ.ن۲:پيراهن محرم مرا بياوريد دارد زمان هيئت من دير ميشود.
نوشته شده در یکشنبه 1387/10/08ساعت 19:34 توسط آزاده|
|

