پشت كاجستان ، برف.
برف، يك دسته كلاغ.
جاده يعني غربت.
باد، آواز، مسافر، و كمي ميل به خواب.
شاخ پيچك و رسيدن، و حياط.
من ، و دلتنگ، و اين شيشه خيس.
مي نويسم، و فضا.
مي نويسم ، و دو ديوار ، و چندين گنجشك.
يك نفر دلتنگ است.
يك نفر مي بافد.
يك نفر مي شمرد.
يك نفر مي خواند.
زندگي يعني : يك سار پريد.
از چه دلتنگ شدي ؟
دلخوشي ها كم نيست : مثلا اين خورشيد،
كودك پس فردا،
كفتر آن هفته.
يك نفر ديشب مرد
و هنوز ، نان گندم خوب است.
و هنوز ، آب مي ريزد پايين ، اسب ها مي نوشند.
قطره ها در جريان،
برف بر دوش سكوت
و زمان روي ستون فقرات گل ياس.

پ.ن: بايد رو به فردا برگشت.

نمي دانم چرا امشب واژه هايم خيس شده اند
مثل آسماني که امشب مي بارد
و اينک باران
بر لبه ي پنجره ي احساسم مي نشيند
و چشمانم را نوازش مي دهد
تا شايد از لحظه هاي دلتنگي گذر کنم

پ.ن۱:خوشا به حال گیاهان که عاشق نورند و دست منبسط نور روی شانه های آنهاست.
پ.ن۲:هر کس ما را یاد کند و یا در نزد او یادآوری شویم و از چشمانش به اندازه بال مگسی اشک فرو غلطد خداوند گناهانش را ببخشد ، و اگر چه گناهانش به اندازه کف دریاها باشد .    امام حسین (ع)

کار ما نیست شناسایی راز گل سرخ
کار ما شاید این است
که در افسون گل سرخ شناور باشیم
میان گل نیلوفر و قرن
پی آواز حقیقت بدویم...

پ.ن : ای کسانی که به خدا ایمان آورده اید زنهار که پیروی شیطان مکنید که هر کس قدم به قدم از پی شیطان رفت او به کار زشت منکرش وا میدارد (و عاقبت هلاک میگردد)و اگر فضل و رحمت خدا شامل حال شما نبود احدی از شما (از گناه و زشتی) پاک و پاکیزه نشدی لیکن خدا هرکس را میخواهد منزه و پاک میگرداند که خدا شنوا(ی ندای خلق) و دانا (به احوال بندگان) است. (۲۱نور)

وقتی که کاروان حسینیان به سوی شهادت و میدان نبرد گام برمی دارد،
تو در این دنیای پر آشوب از کدامین سپاهی؟
مبادا دنیایت تو را از حسین (ع) و یارانش، تو را از دعای خیر زینب(س)، تو را از آزاد شدن دور سازد؟
آخر ، زینب(س) برای تمام یاری رسانان برادرش دعا می کند،
آنهم دعایی نه فقط برای قوّت داشتن در بازوان و جنگیدن،
که دعایش ، دعای خیریست برای غنچه دادن نهال نورسته و خسته دین که در حال پژمرده شدن است.

پ.ن۱:سلام بر حسين و بر كلامي كه از لبهاي خشكيده اش جاري شد.
پ.ن۲:پيراهن محرم مرا بياوريد دارد زمان هيئت من دير ميشود.

برف که مي بارد
آدم ها حرف هاي خوشبو مي زنند
مهرباني را
مي شود در نگاهشان ديد
اما اين همدلي فردا مثل برف
با نور خورشيد ناپديد مي شود...

پ.ن1: فاصله ها هرگز حريف خاطره ها نيستند .
پ.ن2: زمستان مبارك.